Rochen, klein, H 28,5 cm

Mantarochen zijn afgezanten van fascinerende en mysterieuze zeebewoners: tegelijkertijd vertrouwd, zachtaardig maar ook angstaanjagend, oeroud en toch uiterst dynamisch. Ze glijden sierlijk door het water en lijken bijna onverschillig voor wat er om hen heen gebeurt. Precies dit moment heeft de jonge beeldhouwer Maximilian Hagstotz in porselein vastgelegd.

De vertaling van beweging naar stilstand is het centrale element van dit beeld. De rog als hoofdelement troont en zweeft boven alles als een grote, rustige vorm. Daaronder de veelheid van de zee als een zuiverwitte, levendige uitwerking die pas bij nadere beschouwing zichtbaar wordt. Schildpad, kwallen en een school vissen die zich rond de sokkel kronkelt en het oog naar de rog leidt.

De naturalistische uitwerking ervan legt de golvende opwaartse slag van de vinnen vast en vangt de hydrodynamische krachten van het water in elegante bogen. Er ontstaat een spanningsvol samenspel tussen de levendige sokkel en de strakke lijnen van de rog, waarbij alleen de rug beschilderd is.

Voor het eerst wordt hiervoor een onderglazuurkleur gebruikt ter decoratie van een beeld. In samenspel met het glazuur laat het het oppervlak bijna nat lijken en creëert het een organische tastbaarheid die aan roggenhuid doet denken. Doordat de porseleinverf onmiddellijk in de ruwe scherf zakt, heeft elke rog een unieke kleuring.

Met dit buitengewone beeld is het Hagstotz gelukt om een momentopname van dynamische beweging vast te leggen, die tegelijkertijd een energie maar ook een verlangende melancholie uitstraalt.